‘is het vergezocht de lees- en de klimaatcrisis in een adem te noemen? mij lijkt van niet. beide zijn even fundamenteel als bedreigend. wij, welvarende, verwende, in de spullen omkomende west-europeanen zullen ons leven moeten veranderen; maar zonder een vergaande deconditionering van ons ingesleten consumentengedrag zal dat niet lukken. een lezer heeft daarmee minder moeite. zo iemand is bekend met de onbegrensde, principieel voor iedereen toegankelijke bewegingsmogelijkheden in de domeinen van de geest. ze maken hem in hoge mate immuun voor het ordinaire aanbod van de markt.’ cyrille offermans vindt zichzelf opnieuw uit in zijn journalen, die het midden houden tussen intellectuele essays en intimistische dagboeken.