in de zomer van 1949, een jaar na de oorlog die onder de palestijnen bekendstaat als de catastrofe en die door de israeliers als de onafhankelijkheidsoorlog wordt gevierd, moorden israelische soldaten een kampement van bedoeienen in de negev-woestijn uit. de enige overlevende, een jonge palestijnse vrouw, nemen ze mee naar hun kamp, waar ze haar verkrachten, vermoorden en begraven in het zand. jaren later, bijna in het heden, onderzoekt een jonge vrouw in ramallah de verkrachting en moord. een obsessieve zoektocht volgt tot ook voor haar de grenzen van het bevattingsvermogen zijn bereikt. in een klein detail schuift adania shibli op meesterlijke wijze de twee indringende verhaallijnen over elkaar om een heden op te roepen dat wreed en onontkoombaar door het verleden wordt achtervolgd. adania shibli werd in 1974 in palestina geboren, is gepromoveerd aan de university of east london en heeft drie romans in het arabisch gepubliceerd. ze woont en werkt in berlijn en jeruzalem. ‘adania shibli neemt een gok door onze toegang tot de belangrijkste gebeurtenis in haar roman – de verkrachting van en moord op een jonge bedoeienenvrouw – toe te vertrouwen aan twee diep in zichzelf verzonken vertellers – een israelische psychopaat en een palestijnse amateur-speurder met een hoog autismegehalte –, maar haar indirecte methode rechtvaardigt zichzelf volledig naarmate het boek zijn hartverscheurende conclusie bereikt.’ j.m coetzee ‘een meditatie over de herhalingen van de geschiedenis, over het verleden als een terugkerend trauma...’ new york review of books ‘shibli maakt een verhaal dat vreemden met elkaar verbindt door de bezetting die hun leven heeft gevormd. zenuwslopend en eye-opening.’ arab news ‘dit is een verbazingwekkend, belangrijk boek.’ john freeman, lithub