loslaten, dat is voor jezelf zorgen. dat is ruw en zachtjes rouwen om wat er was, maar niet meer is. of om wat er is, maar niet meer past. dat is anders durven te zijn, voelen en kijken. dat is het lood dat op je schouders rust even of voor altijd aan de kant schuiven. dat is kiezen voor rust, zachtheid en geluk. voor vandaag en de toekomst. voor wat jij voelt en wie jij bent. echt bent. er bestaat geen handleiding om los te laten, wel warme rijmwoorden die je vertellen dat wat je voelt oke is. een handjevol loslaten, een houvastje voor jou. liz is more schrijft en deelt. teksten en gedichten uit het hart. oprecht en in alle eenvoud. daarnaast is ze ook actrice bij kindertheatergezelschap het wolk en duikt ze geregeld in bad tijdens de voorstelling zeep. sinds kort mag ze zichzelf ook songwriter noemen. het nummer ‘los’ – gezongen door raf van brussel – is van haar hand. liz is een manusje-van-alles, een creatief meisje van bijna veertig dat veel voelt. te veel voelt.