wim is de broer van marja vuijsje en als kind haar grote voorbeeld. in 1962 – hij was 19, zij 7 – vertrok hij voorgoed naar israel. jarenlang spraken ze elkaar zelden. nu ze allebei op leeftijd zijn bellen ze vaak. er is veel dat niet gezegd kan worden, over ‘de palestijnse kwestie’ zijn ze het hartgrondig oneens, over zijn jeugd in nederland en zijn leven in israel blijft hij zwijgzaam. terwijl in jeruzalem regelmatig het luchtalarm afgaat, bestaan hun telefoontjes grotendeels uit samen zingen. via elvis presley, liedjes uit the wizard of oz en ‘ave maria’ opent zich soms toch een gesprek. een broer in jeruzalem is de sterke, doordachte reflectie op de huidige oorlog door een zus die haar broer, ondanks alles, niet wil loslaten.