'een autobiografie over trauma' is een aangrijpend en persoonlijk verhaal, waarin peter levine gedetailleerd zijn gewelddadige en onveilige jeugd beschrijft. juist vanuit deze onstabiele basis kon hij zijn lichaamsgerichte helingmethode somatic experiencing (se) ontwikkelen. deze methode gaat ervan uit dat de gebeurtenis zelf meestal niet de oorzaak is van langdurig trauma. het is de vastgezette reactie in het lichaam hierop, die ervoor zorgt dat het zenuwstelsel uit balans raakt. door gericht te werken met de taal van het lichaam (somatische sensaties), wordt de balans hersteld en kan het trauma worden verwerkt. door zijn verhaal en gevoelens te delen wil hij anderen aanmoedigen om ook hun verhaal te vertellen: ‘ik ben er vast van overtuigd dat we allemaal waardevolle verhalen te vertellen hebben en dat het vertellen ervan ons kan helpen groeien en helen. het is mogelijk om innerlijke rust en heelheid te bereiken, hoe vreselijk het trauma ook is dat je meemaakte.’ iedereen met een trauma heeft een waardevol verhaal te vertellen, aldus levine, en juist het delen van zulke verhalen kan leiden tot herstel van hoop, waardigheid en heelheid. het is de weg naar genezing en heling, zo bewijst levine zelf met ‘een autobiografie van trauma’, dat geprezen wordt door prominenten zoals bessel van der kolk, mark wolynn en esther perel.