toen driver en ik de aarde redden van de verstikkende straling van de anomalie, dachten we dat het voorbij was. onze triomfantelijke terugkeer van de bezette buitenaardse wereld bayzen zou een streep onder alles moeten zetten. het probleem is dat we niet alleen thuiskwamen. niemand heeft ooit zoiets gezien. de naam die ze het geven, bezorgt me rillingen: een parasitaire buitenaardse ziekteverwekker. het zou een virus kunnen zijn, een gif, of misschien iets nog ergers. en geloof me: wat we niet weten, kan ons zeker pijn doen. het is te laat voor mij — ik ben eraan blootgesteld. maar dit ging nooit over mij. het zal een aantal ongelooflijke risico's en een nieuwe, onmogelijke ruimtemissie vergen om dit tot op de bodem uit te zoeken, maar ik zal tot mijn laatste ademtocht vechten om de schade die ik heb aangericht ongedaan te maken. terwijl een vreselijke vraag in mijn hoofd weerklinkt, doe ik er alles aan om ervoor te zorgen dat het antwoord het juiste is: ben ik de laatste hoop van de aarde... of de man die haar lot bezegelde?