t wat dood is, als een kranige bolster, als een grauwe gloed, over wat leeft, een heldere, groeiende, genezende, jubelende kern als een korst waaraan we dagelijks moeten pulken of is het omgekeerd: wat leeft als een oplichtende mantel in deze derde bundel van dichter-apotheker dorien de vylder valt het daglicht verbazingwekkend helder naar binnen. terwijl de wereld op zijn kop staat, kantelt ook haar eigen bestaan. de pandemie sluimert in haar poezie, in kleine gebaren, als een stille achtergrond. explicieter is de transformatie die het moederschap met zich meebrengt – vol genegenheid liefkoost ze haar al dan nog niet geboren baby. in eenzelfde adem neemt ze afscheid van haar grootmoeder en haar eigen rol als kleinkind. in duizend versies klaar water kijkt de vylder de grote thema’s recht in de ogen. de soms surreele wendingen houden deze urgente gedichten verbijsterend fris. dorien de vylder is dichter en apotheker. haar debuut vertraagd stilleven (2017) werd gevolgd door heerlijk afgebakend eindeloos (2020). ze bracht haar poezie al op het podium van onder meer kunstenfestival watou, felix poetry festival en dichters in de prinsentuin, maar ook op boten, in roze caravans en in gevangenissen. in 2020 won ze de publieksprijs van cultuurlaureaat lochristi.