in duitse wortels kijkt laura starink met haar moeder, ooms en tantes terug op hun oorlogsjeugd. over de oorlog werd in haar jeugd aan tafel nooit gesproken. ‘dat kan ik niet uitleggen,’ zei haar moeder, geboren in silezie aan de grens met polen. toen voor europa de bevrijding kwam, begon voor de duitsers daar de oorlog pas echt. laura starink reconstrueert het verhaal van een gewoon leraarsgezin aan de rand van het derde rijk. de kinderen gingen naar de adolf hitler schule, de hitlerjugend en de arbeitsdienst, tot de russen kwamen. miljoenen sloegen op de vlucht, silezie werd pools en de resterende duitsers werden gedeporteerd. ‘starink ontrukt met deze krachttoer op een hoogst persoonlijke manier een ondergegane wereld aan de vergetelheid.’ – nrc handelsblad ‘starink vertelt haar verhaal bewonderenswaardig sereen.’ – de volkskrant ‘nergens larmoyant. een geweldig boek.’ – trouw