taalhumorist wim meyles mag zich nederlands kampioen light verse (plezierdichten) 2020/2021 noemen. in zijn 26e boek trakteert hij de lezer opnieuw op een groot aantal luchtige, humoristische verzen. hij hanteert daarbij bekende vormen (zoals sonnet, snelsonnet, refreindicht, ollekebolleke, trijntje fop, enz.), maar heeft er ook zelf een aantal bedacht: kortjakjes, viertjes, ootjes, dubdichten, triotritsen en vocabularie. de inhoud varieert van filosofisch tot speels, van satirisch tot grappig en van psychologisch tot absurd. cruyffiaans marie beoordeelt haar figuur, haar borsten met tevreden blik en klaagt dan piccalillyzuur: ‘mijn derriere is te dik.’ hier past een liefdevol gebaar. ik zie het blote tafereel en geef als troostend commentaar: ‘elk voordeel heb zijn achterdeel.’ prioriteit ze had totaal geen aandacht voor de golven, dat is wat een mobieltje met je doet, totdat ze door het water werd bedolven. een slechte combinatie, app en vloed. armoedig in de hemel is geen bier, in de hemel is geen wijn, nee, ook geen toiletpapier, er is zelfs geen albert heijn.