het werk van wijlen havank wordt met de regelmaat van een klok herdrukt en geen lezer zal dan ook hiaten in zijn schaduw-verzameling hoeven aan te wijzen in zijn eerste boeken sloot havank zich nog angstvallig aan bij de toen heersende ‘orthodoxe’ traditie, gevestigd door edgar wallace en door een pionier als ivans, maar in zijn latere romans kreeg de humor van zijn persoonlijke taalgebruik hoe langer hoe meer de overhand. na havank’s dood wordt de serie voortgezet door de journalist-schrijver pieter terpstra, die door pers en publiek vrijwel onverdeeld is geprezen om zijn inlevingsvermogen in het hoogst merkwaardige zieleleven van de schaduw. de geschiedenis van de drie dartele doodgravers die samen de ‘broederschap van de onzalige dood’ vormen, is een merkwaardig geheel waar de schaduw aanvankelijk moeilijk wijs uit kan worden. maar de drie gebroeders teederling gaan niet volledig feilloos te werk en de schaduw weet ze juist op tijd te ontmaskeren.