dossier grete weisbrot is een meeslepende roman, met verrassende plotwendingen, over hoe mensen met een sterk uiteenlopende achtergrond elkaars leven kunnen bepalen en beinvloeden. het verhaal is gesitueerd in jeruzalem anno 1985. centraal staan twee joden: raffie alfasie, een jeugdige medewerker van de sociale dienst van marokkaanse komaf, en de oude grete weisbrot, een vrouw die in 1938 vanuit nazi-duitsland naar palestina vluchtte. raffie krijgt de opdracht om grete over te halen zich in een bejaardenhuis te laten opnemen. iets wat grete pertinent niet wil. miriam dubi, die zelf in 1962 van nederland naar israel emigreerde, beschrijft de rijk geschakeerde israelische samenleving van binnenuit.het cliche is dat in israel met name joden en arabieren tegenover elkaar staan, maar voor zover israeli’s ‘problemen’ hebben met arabieren betreft dat eerder arabieren van buiten de landsgrenzen. wat binnen de israelische samenleving in het oog springt is de scheidslijn tussen asjkenazische en orientaalse joden. asjkenazische joden zijn westers georienteerd, zijn relatief hoger opgeleid en hadden lang maatschappelijk meer invloed, wat vooral op de universiteiten goed merkbaar was. orientaalse joden vinden hun roots in islamitische landen, voor hen zijn – om maar iets te noemen – familiebanden vaak allesbepalend. hoe deze twee subculturen zich tot elkaar verhouden zien we gespiegeld in de interactie tussen de hoofdfiguren, raffie en grete. daarnaast zijn we getuige van het aimabele contact tussen grete en haar arabische leeftijdgenoot uit de oude stad, mr. joesoef. daarmee is dossier grete weisbrot niet alleen een mooie psychologische roman maar geeft ook een helder tijdsbeeld van de complexe israelische maatschappij van enkele decennia geleden.