’s winters zijn de zondagen het snelst voorbij. als de dominee om vier uur de middagdienst afsluit met de zegen voor weer een hele week, vliegen ze alle zeven naar het fietsenhok. ‘om de poten te breken,’ zegt de vader. ‘daar komen nog eens ongelukken van.’ dat zegt hij altijd: ‘daar komen nog eens ongelukken van.’ net als: ‘als je brokken maakt, ik betaal niks hoor.’ hoeveel kracht hebben woorden? hoe onschuldig zijn de fantasieen van een meisje van twaalf? de jonge katelijne groeit in de jaren tachtig en negentig op in een strenggelovig boerengezin in zeeland. als enig meisje tussen zes broers wordt ze nauwelijks bij het boerenwerk betrokken. hierdoor gaan ook de gesprekken aan tafel grotendeels aan haar voorbij. terwijl haar verlangen om mee te doen onverminderd groot blijft, gaan haar gedachten hun eigen gang. daarbij laat ze zich meeslepen door verhalen. familieverhalen, dorpsroddels, bijbelverhalen, bekeringsgeschiedenissen. ook sprookjes, al mag ze die eigenlijk niet lezen, omdat het leugens zijn die haar maar afhouden van de waarheid. ze merkt dat haar eigen woorden grote gevolgen hebben voor haar familie. dorsvloer vol confetti is een sensitieve roman over de strijd van ieder mens om een eigen leven, en tegelijkertijd een liefdevol portret van een zeeuwse orthodoxe boerengemeenschap met een geheel eigen vertelcultuur. franca treur (1979) is geboren en opgegroeid in zeeland. ze studeerde nederlands en literatuurwetenschap aan de universiteit leiden. ze schrijft voor nrc handelsblad en nrc.next.