op de donderdagavond hoort de zaal aan de biljarters, op de dinsdag aan de kaarters, en zo is het al decennia. sinds haar man sjef er niet meer is, houdt annie coppens de bierviltjes bij zich die hij gebruikte om haar tijdens het klaverjassen zijn kaarten te verklappen — al die jaren wist niemand ervan. cor verstegen, zijn vaste maat, weet het wel, en hij weet ook dat hij het zonder die viltjes niet redt. terwijl cafe sanders worstenbroodjes bakt, kannen koffie schenkt en tafels schuift voor het jaarlijkse koppeltoernooi, wordt er stilletjes om meer gestreden dan om een rollade en een fles advocaat: om wie er met wie speelt, wie er blijft komen als de gewoonte verdwijnt, en wie durft te zeggen wat hij eigenlijk wil. rond de biljarttafel, de kaartentafel en de tap van ria en haar zoon dennis schuiven de dagen op elkaar tot er iets moet gebeuren — al is het maar wie er straks nog met wie aan die tafel zit.