al op jonge leeftijd realiseerde pieter scheurwater (1953) zich dat hij homoseksueel was. hij deed vanuit zijn strenggelovige achtergrond zijn uiterste best die gevoelens te onderdrukken. na een bijzondere ontmoeting met god wist hij zich door hem geaccepteerd, helemaal zoals hij was. na intensieve bijbelstudie over dit thema voelde hij niet de ruimte om een relatie te beginnen met een andere man. hij besloot dat zijn geaardheid een geheim was tussen hem en zijn god en dat hij dit geheim met zich mee zou nemen in zijn graf. in 1974 begon hij aan een lange reis die duurt tot op de dag van vandaag. hij woonde en werkte in nieuw-zeeland, op verschillende plaatsen in australie, papoea nieuw guinea en zuidoost- azie. zeventien jaar lang was pieter stafmedewerker bij de maf (mission aviation fellowship), een organisatie die zendelingen in afgelegen gebieden ondersteunt. in zijn verlangen om god te dienen en een ‘normaal’ christelijk leven te leiden, trouwde hij met jennifer. het liefdevolle huwelijk werd gezegend met twee zoons, al bleek de verbintenis uiteindelijk onverenigbaar met zijn geaardheid. wat niemand wist, was dat het masker dat pieter droeg zwaar en pijnlijk was geworden. hij kon niet langer leven alsof hij iemand was die hij ten diepste niet was. hij moest vrij worden van de last die hij op zichzelf had gelegd. dat had verstrekkende gevolgen. in ‘door het oog van een naald’ lezen we het moedige verhaal van een wereldreiziger en zijn leven met god. als lezer word je meegenomen op alle avonturen die hij op de meest indrukwekkende plekken op aarde meemaakt. tegelijk biedt het boek de lezer een ontroerend beeld van een christen die worstelt met zijn geaardheid en vrede vindt bij god, bij wie alle dingen mogelijk zijn. pieters verslag van zijn persoonlijke pelgrimsreis is een getuigenis van gods onvoorwaardelijke liefde en trouw. ‘hij kende mijn diepste gedachten en die waren veilig bij hem. er bestonden geen geheimen in deze relatie. ik hoefde me bij god niet anders voor te doen dan ik was. ik liet mijn geheim bij hem, in zijn handen, waarvan me was bijgebracht dat die me zouden oordelen en veroordelen. toch wist ik diep in mijn hart dat deze handen veilig en liefdevol waren.’ pieter scheurwater (1953) is een wereldburger. hij werd geboren en groeide op in de cultuur van de vrije oud gereformeerde gemeente van hendrik-ido-ambacht, kreeg op jonge leeftijd een bijzondere ontmoeting met god en vertrok als jongvolwassene naar nieuw-zeeland. hier zette hij verschillende ondernemingen op. zeventien jaar lang diende hij bij de maf (mission aviation fellowship) in papoea nieuw guinea en australie. hij reisde voortdurend naar nieuwe gebieden, waar hij van alles leerde en ontdekte. het was een patroon van zijn geestelijke reis aan de hand van god, zijn vader. zijn autobiografie gaat niet zozeer over hem zelf, maar over de aanraking van de hand van de meester.