de vlaamse ontwerp-, bouw- en vastgoedsector davert wanneer viktor cogghe op het toneel verschijnt: een compromisloze, misantropische architect die weigert zijn ziel te verkopen aan de macht van de middelmaat. hij bepaalt zelf wat hij bouwt – of helemaal niets. koppig, onbegrepen en trouw aan zijn idealen botst hij frontaal met de volgzame meelopers, de betonboeren met winstoogmerk en de gewiekste projectontwikkelaars. zij bestempelen hem als een werkloze fantast. of is er meer aan de hand? is viktor het slachtoffer van een stilzwijgend artistiek beroepsverbod? wanneer hij onverwacht wordt uitgenodigd als eregast op het jaarlijkse architectenbal – het hoogtepunt van zelfverheerlijking binnen de sector – rijst de vraag: zal dit hol van ijdelheid ontaarden in een nieuw bacchanaal, of slaagt cogghe erin de facade te doorbreken? met scherpe pen en snijdende humor laat filip canfyn (1959) zich inspireren door ayn rands the fountainhead, doorspekt met zijn eigen ervaringen in de architectuurwereld. canfyn is columnist bij architectura.be, publiceert opiniestukken in diverse media en schreef meerdere boeken over stad, wonen en bouwen. een architect tegen de stroom in. een wereld die liever wegkijkt. een satire die stevig binnenkomt.