‘er klopte iets niet bij ons thuis. mijn vader, toen al bijna gepensioneerd, was te stug en te bleek. en dat andere kind, met die rare naam, was te jong om echt mijn oudere broer te kunnen zijn. mijn haar was te dik en mijn huid te donker. en niemand leek op iemand. maar wat het echt weggaf, was dat mijn moeder veel te oud was geweest om ons te kunnen baren.’ dolores’ dochter, het romandebuut van amanda violett, is het aangrijpende verhaal van een kind dat opgroeit in een pleeggezin en zich gaandeweg realiseert dat ze nooit weet of ze ergens mag blijven of gewenst is. ‘een aangrijpende zoektocht over een vrouw, haar jeugd en de waarheid. confronterend, ontroerend, en prachtig geschreven.’– malou holshuijsen