liedewij – lied – weet niet wat er aan de hand is. behalve dat het lijkt alsof ze verdwijnt – geen echt contact meer heeft met de mensen om zich heen. het leek zo’n geweldig plan, samen met maya op interrail naar zuid-europa. maar het lukt niet om zich er echt aan over te geven. en als ze hoort dat het graf van haar opa sigaar wordt geruimd, de enige persoon die haar bijzonder liet voelen, weet ze dat ze terug moet naar nederland. en dan is er dat rare verschijnsel, die gouden sigaar die altijd op dezelfde plek tevoorschijn komt. voor haar, zo lijkt het. en steeds dichterbij. tim gladdines heeft de gave zich te kunnen verplaatsen in jongeren. in doe mij maar dicht word je meegezogen in de spiraal van onzekerheid, onthechting, wanhoop en verwondering over de verwarrende wereld waarin jongeren zich staande moeten zien te houden.