in 'dochters' probeert shefali tsabary de volgende vraag te beantwoorden: hoe begeleid je meisjes zo, dat ze opgroeien tot sterke en zelfbewuste vrouwen, in een wereld die voortdurend iets van hen verwacht? daarbij laat ze zien dat opvoeden niet draait om controle of perfecte antwoorden, maar om aandacht en bewustzijn. de manier waarop jij naar jezelf kijkt - je overtuigingen, je verwachtingen, je verleden en je eigen opvoeding - speelt daarin een grotere rol dan je misschien denkt. door je daarvan bewust te worden, geef je je dochter de ruimte om zichzelf te kunnen zijn. tsabary maakt tevens voelbaar hoe meisjes (en jongens!) al jong te maken krijgen met druk rondom onder andere uiterlijk, gedrag en succes. ze laat zien hoe je daar als ouder een tegenwicht kunt bieden: door ruimte te geven aan emoties, door te luisteren zonder meteen te corrigeren, en door je dochter te helpen vertrouwen op haar eigen stem. 'dochters' is geen boek dat zegt hoe het ‘moet’, maar een uitnodiging om anders te kijken: naar je kind en naar jezelf. het biedt herkenning, praktische inzichten en momenten van reflectie die je direct kunt toepassen in het dagelijks leven. in een wereld waarin schoolprestaties, de telefoon en alles daaromheen soms belangrijker lijken dan liefde, aandacht en een goed gesprek, is dit een inspirerend boek voor iedereen die meer vanuit rust, vertrouwen en bewustzijn met hun dochter wil omgaan. in 2027 volgt het boek 'zonen'.