de hoofdpersoon van dochter van isfahan, een veertienjarig meisje, groeit op in het iran van de zeventiende eeuw. ze woont met haar ouders in een afgelegen dorp, waar ze zich heeft bekwaamd in het tapijtknopen. dan overlijdt haar vader, en is haar moeder gedwongen met haar naar de drukke stad isfahan te verhuizen. daar, in het huis van een oom en tante, leert het meisje de liefde kennen en ontwikkelt ze zich tot een begaafd tapijtmaakster. een verbijsterend knap debuut, dat de geuren en kleuren van een ver verleden weer tot leven wekt.