schilder dirk filarski (1885-1964) geniet bekendheid als kunstenaar van de bergense school, maar hij was bovenal een kunstenaar die zijn eigen artistieke weg koos. in de jaren 1910 brengt de reislustige filarski veel tijd door in zwitserland, waar hij volledig in de ban raakt van het majestueuze berglandschap. de werken die hij hier maakt gelden als hoogtepunten binnen zijn oeuvre. kunsthistoricus eliane odding schetst het grotere verhaal over filarski’s artistieke ontwikkeling: van ‘lichtschilder’, geinspireerd door het luminisme, tot kunstenaar die, beinvloed door het expressionisme, zijn beleving van het zwitserse berglandschap krachtig en kleurrijk wist te vertalen naar het doek. kunsthistoricus antoon erftemeijer stelt de vraag, wat deze zwitserse werken zo fascinerend maakt. bestond er al een traditie van berglandschappelijk schilderen, en zo ja, wat voegde filarski daaraan toe? en hoe verhoudt zijn werk zich tot de zwitserse landschapschilderijen van tijdgenoten in binnen- en buitenland?