Dikke kus, dag-dag
Dikke kus, dag-dag
De hoofdpersoon van dikke kus, dag-dag is van de stad naar het verre platteland verhuisd. Daar, ontworteld en zwevend tussen twee werelden, denkt ze aan iedereen die ze heeft achtergelaten. Vooral aan haar oudere minnaar xavier, die haar – zo zegt hij – beter kent dan zij zichzelf.
Ze houdt nog steeds van hem, maar het verlangen is verdwenen. een onverwachte brief rakelt nog meer herinneringen aan vroegere liefdes op. Er was geluk en ongeluk, bevrijding en beknotting. De sporen die zij achterlieten in haar leven – koffievlekken, voicemails, bloemboeketten – vormen een rariteitenkabinet waardoorheen ze zich beweegt, terwijl ze steeds dichter om de kern cirkelt van wat het betekent om je te verbinden.
Waarom willen we de ander aanraken, wie mag ons aanraken? En hoe laten we weer los?
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Gedichten Voor Later
de schrijver werkte na het behalen van zijn mulo-diploma achtereenvolgens op de advertentieafdeling...
In de schaduw van een draak kunnen ijsjes nooit smelten
op een dag verschijnt er een draak in het leven van ona. eerst is de draak nog klein en past hij no...
Visie op Fotografie
wat maakt een fotograaf succesvol? succesvolle fotografen blinken vaak uit in een of meerdere speci...
Opdracht, lastgeving en bemiddeling
overeenkomst van opdracht is te omschrijven als een soort vangnetregeling voor overeenkomsten welke...
