dolfijnen noemen elkaar bij hun naam. bijen hebben dansjes waarin ze symbolisch informatie doorgeven. prairiehonden waarschuwen elkaar voor mensen en beschrijven daarbij hun formaat en snelheid, de kleur van hun kleding, objecten die ze bij zich hebben en haarkleur. deze dieren zijn geen uitzondering. overal in het dierenrijk worden talen gesproken. penseelaapjes kennen bijvoorbeeld taalonderwijs: ze leren hun kinderen elkaar te laten uitpraten. in dierentalen bespreekt eva meijer recent wetenschappelijk onderzoek naar dierentalen. steeds weer blijkt dat dieren veel complexer met elkaar communiceren dan we dachten. dit onderzoek roept filosofische vragen op. is de taal van mensen speciaal of zijn alle talen op hun eigen manier speciaal? wat is taal eigenlijk? moeten we dieren anders benaderen nu ze talig blijken te zijn? als je dierentalen gelezen hebt, kun je misschien nog niet met alle dieren praten, maar je zult anders naar dieren kijken, ook naar de huisdieren die je dacht zo goed te kennen.