zonder zwemdiploma slinken je overlevingskansen, weet de verteller in diepdiepblauw. ze weet hoe je het hoofd boven water houdt in een onrustige zee en dat je bij hoge golven het beste naar de bodem duikt om het gebulder over je heen te laten komen. maar in het echte leven heb je aan zulke lessen niet veel. in haar debuutroman onderzoekt nikki dekker wat we van de dieren onder water kunnen leren over liefde en identiteit. ze zet alikruiken tegenover onenightstands, de blobvis naast het schoonheidsideaal en duikt in de wereld van geheimzinnige platvissen, homoseksuele zeehonden en zelfbewuste poetslipvissen. diepdiepblauw is een rijke essayistische roman over het onstuitbare verlangen naar onbekende plekken, naar andere levens en naar het water dat je altijd zal dragen.