de non-actieve hebefiel anthony (tony) h. de vries worstelt met depressie en afwijzing na mislukte publicatiepogingen voor zijn controversiele trilogie. uit wraak ontwerpt tony een plan: een breivik-achtige aanslag met een kunstmestbom op de gay pride canal parade. een apart hoofdstuk beschrijft de ontvoering en brute moord op anton (een alter-ego). anton wordt door ger en handlangers gelokt, gemarteld in een "verlossingsstoel" en ritueel verdronken in een gierput. zijn laatste gedachte is "verdomde meisjesliefde". tony zoekt therapie bij ggz de boei voor trauma. uiteindelijk vindt hij de kracht om het aanslagplan te laten varen door zelfacceptatie, gesterkt door zijn overtuiging in reincarnatie en het idee dat zijn moeilijke leven een groter 'plan' dient. (100 woorden). en hiermee vormt (zelf-)respect!? een overdonderend en overtuigend slot van de trilogie die verdomde meisjesliefde.