verlies, teleurstelling, bedrog en verwoesting zijn onvermijdelijkhedendie een leven behoorlijk kunnen ontregelen. het zijn die onvermijdelijkhedenwaarover jan baeke schrijft in zijn ontroerende nieuwebundel, maar anders dan in de werkelijkheid voelt dit in deze gedichtenallerminst zwaar op de hand. op een even lichte als serieuzetoon laat hij zien hoe de poezie in staat is de onvermijdelijkhedenvan het leven in woorden te vangen, en er tegelijkertijd de uitweg vande taal tegenover te stellen.