steeds indringender klinkt de roep om minder en betere regels op een veelheid van terreinen, met inbegrip van het handelsrecht. die roep betreft niet slechts het nationale recht, maar zeker ook het eu-recht. na alarmerende rapporten van de italiaanse oud-premiers enrico letta en mario draghi, heeft de europese commissie de intentie uitgesproken om tot een “simplification revolution” te komen en meer vaart te willen maken met een bovennationaal “28e (eu) regime” met name waar het betreft het ondernemings- en insolventierecht. die wens om tot deregulering te komen roept ook een veelheid van vragen op zoals: waar is deregulering werkelijk mogelijk, hoe kan zij worden vormgegeven, en leidt minder regelgeving wel altijd tot meer effectiviteit en rechtszekerheid? in de preadviezen wordt een breed beeld geschetst van de ontwikkelingen en worden die grondig geanalyseerd. zo komt aan de orde dat deregulering op verschillende wijzen kan worden vormgegeven en steeds weer de vraag is welke benadering daadwerkelijk leidt tot het gewenste resultaat en geen ongewenste effecten heeft (pauline westerman). daarbij wordt mede geschetst welke pogingen tot deregulering in het verleden zijn ondernomen en welke lessen daaruit getrokken kunnen worden (suzanne van melis). in dat verband wordt indringend ingegaan op de vraag wat de ontwikkelingen, zeker ook op eu-niveau, gaan betekenen voor het ondernemingsrecht, al of niet in de vorm van een 28e (eu) regime (christiaan stokkermans). diezelfde vragen zijn in het licht van de eu-ontwikkelingen ook zeer actueel voor het insolventierecht, mede omdat juist daar de nodige harmoniserende voornemens ter discussie staan (johan jol). al deze ontwikkelingen tezamen zijn cruciaal voor de ruimte, en daarmee de toekomst, van start-up en scale up ondernemingen die gelden als de sleutel naar een welvarender europese toekomst. met de veelomvattende bespreking van de vraag wat daarvoor nodig is, zowel in het ondernemings- als in insolventierecht, worden de preadviezen afgerond (marjon lok).