we geloven wat af met z’n allen. religieus, maar ook buiten allerhande geloven om. daarnaast is bijgeloof niemand vreemd. de overheid wordt door de massa vaak klakkeloos geloofd, omdat die er toch voor ons is? de media berichten ons doorgaans kritiekloos over haagse besluiten en het overheidsbeleid, die idealiter democratisch tot stand zouden moeten komen. al heel jong geloofden we allemaal in sinterklaas, later in mensen die het goed met ons voor zouden moeten hebben. maar klopt alles wat we ‘moeten’ geloven? zijn zij die ons wat willen laten geloven oprecht, of dienen ze andere belangen? zit er meer achter dan dat wat we moeten geloven? in dit boek loopt rients hofstra een aantal ‘(geloof)waarheden’ na op zoek naar (on)juistheden die door zelf te denken heel goed kunnen worden geduid. kan zwarte piet door een schoorsteenpijp? kan de schimmel van sinterklaas over de daken lopen? bewijzen zijn niet altijd nodig om te weten dat iets wel of juist niet kan, of er wel of niet gemanipuleerd wordt. geloven moet overeenkomen met waarheid, anders is het misleiding. heers en verdeel is echter een gevleugeld begrip, list en bedrog vaak de middelen om dat te realiseren. in het tweede deel komt hofstra met een aantal oplossingen (wonen, onderwijs, asiel, zwaar werk, pensioen, goede doelen, mestoverschot, enz.) door zelf te denken. gewoon wat eitjes van columbus. logische oplossingen die zeker niet in het belang van beleidsbepalers zijn. maar dat zijn niet de kiezers. hofstra komt met een aantal ideeen en geeft daarbij aan dat stemgerechtigden via referenda daarover zouden moeten gaan en niet de partijelites. george van houts: “ik lees de originele ideeen van rients erg graag. ik krijg er een glimlach van op mijn gezicht die zich moeilijk laat verwijderen. zijn taal is helder en soepel en je leest graag door. als je dit boek weglegt suddert de tekst nog lang in je door. een aanrader! idee: geef dit boek cadeau aan iemand die je een bredere kijk op de wereld gunt.”