iedereen sterft maar een keer: waarom kiezen we niet zelf wanneer en hoe? hierop rust wereldwijd een groot taboe, en elkaar daarmee helpen is in veruit de meeste gevallen ten strengste verboden. voor mensen dan. want voor dieren zijn we genadiger. in ‘delen door nul – of hoe om te gaan met de dood zonder te geloven in iets’ bespreekt kees alders in door plato geinspireerde dialogen met zijn overleden moeder het leven en sterfbed van zijn vader. beiden kozen uiteindelijk zelf voor de dood. waren zij pioniers? en hoe ga je als mens of als nabestaande daarmee om, in een samenleving waarin een zelfverkozen dood als een zonde wordt gezien? ‘delen door nul’ is niet alleen een ode van de auteur aan het leven van zijn ouders, maar tegelijkertijd ook een pleidooi, en een emotionele zoektocht door de menselijke geschiedenis, psychologie en filosofie. delendoornul.nl