het noord-veluwse platteland is eeuwenlang onveranderd. de mensen leven, lieven en loven en gaan hun dagelijkse gang. het stukje erf en landje rondom de woning is het middelpunt van bestaan en van de wereld. men werkt op het eigen lapje grond en verzorgt de koe of de geit. de behoeften van een gezin zijn niet groot. kinderen werken al jong mee en vader heeft er vaak een baantje bij. zo was het en zo gaat het rond 1830 nog steeds. johannes gerhardus treft in ermelo niet veel anders aan dan in de omliggende dorpen. het zal echter niet lang meer duren of er breekt een compleet nieuwe tijd aan. de kinderen makaske gaan het allemaal meemaken, maar voor johannes en hendrikje is dit niet weggelegd. zij zijn de laatste generatie van een stilstaande tijd. in de zijden draad beschrijft jacomina makaske haar zoektocht naar de herkomst van het geslacht makaske. de vele bezoeken aan archieven, internetsites en locaties waar ooit een gezin makaske leefde, leverde een schat van gegevens op. deze informatie verwerkt ze per generatie in hoofdstukken tegen de achtergrond van de geschiedenis. middels dagboekfragmenten kan de lezer meeleven met de problemen waar ze tegen aanloopt en de successen die ze boekt. gaat het haar lukken om de uiteindelijke wortels van deze mensen met zo’n uitheemse achternaam te achterhalen? de zijden draad is een voorbeeld van wat een genealogisch onderzoek oplevert en kan dienen als inspiratiebron voor mensen die geinteresseerd zijn in hun familiegeschiedenis.