meer dan een halve eeuw stond oscar benton op het podium. op bluesfestivals met zijn band. bij toppop met zangeres monica. als achtergrondzanger van jack jersey in feesttenten. met een orkestband in discotheken en nachtclubs. maar ook met een groot orkest voor de franse televisie om zijn hit ‘bensonhurst blues’ te zingen, wat een evergreen zou worden. in stadions en arena’s in bulgarije en roemenie. in gala voor de tsjechische president in praag. internationale successen waar in eigen land vrijwel geen mens weet van had. dit is de geschiedenis van een artiestenbestaan met pieken en dalen, waarbij alcohol en bordelen niet weg te denken zijn. bentons talent om het bluesgevoel over te brengen is boven iedere discussie verheven. dat om zichzelf ten gronde te richten eveneens. in de zeven levens van oscar benton komt zijn eigenzinnige opvatting van de chicago cityblues ter sprake, zijn succes op het loosdrecht jazzfestival alsook de reeks vrouwen in zijn leven, zijn franse nummer 1-hit en de helende kracht van muziek op het moment dat zijn lichaam het liet afweten. tegelijk is dit niet alleen het verhaal van het leven van blueszanger oscar benton, dat op 71-jarige leeftijd ophield, maar evenzeer dat van de genadeloze showbizz. van de honger naar roem en vooral de totale overgave daaraan. de passie van het volhouden tot het bittere einde, het laatste applaus. het verhaal van de blues in nederland. peter bruyn is muziekjournalist voor onder meer haarlems dagblad, lust for life magazine, gonzo (circus) en frnkfrt. hij schreef boeken over de muziekgeschiedenis van haarlem en het patronaat en publiceerde – samen met fotograaf lex van rossen – een bundel portretten van musici als nick cave, thurston moore, john cale en peter hammill. van zijn hand verscheen in 2017 bij uitgeverij in de knipscheer de plaat die rock volwassen maakte over het legendarische album the velvet underground & nico.