de zee heeft honger gaat over de anonimiteit van de stad, het verlangen om aangelijnd te worden en de verlokking van de zee. over finse meisjes: ‘dit zijn zinnen die ik wil lezen voor het slapen gaan.’ arnon grunberg ‘wucks kracht ligt in de scherpte en veelzeggendheid van haar beelden, die zich nooit onmiddellijk prijsgeven.’ de volkskrant ‘onverwachte beelden, die mijn geroutineerde zondag op een aangename manier op losse schroeven zetten.’ remco campert