megaprocessen tegen zware criminelen zijn betrekkelijk saai, want ze draaien meestal om dezelfde vragen: wie heeft er drugs gesmokkeld, en wie heeft wie vermoord? bij de politierechter, die kleinere delicten behandelt waarop maximaal een jaar gevangenisstraf staat, trekt daarentegen een bont palet aan strafbare feiten voorbij: belediging, openbare zelfbevrediging, uitkeringsfraude, schuin over het ij varen, het gooien van een cactus naar een ex, het omzagen van een boom van de buren, et cetera. het is dagelijkse criminaliteit, maar niet per se alledaags. zo passeren ook een exhibitionist in minirok en met vijf anusballen in, een hoogbejaarde vrouw die na een slippertje wordt gechanteerd, en last but not least: de zaak van de gestolen banaan. parool-verslaggever bart middelburg bezocht drie jaar lang elke week een zitting van de amsterdamse politierechter. dit boek bevat de honderd mooiste verhalen.