een sprankelende, confronterende roman over verlies, de complexe relatie tussen vader en dochter en het streven naar zelfbeschikking. een tekenlerares die niet meer kan tekenen trekt zich terug in een kelder. om zich te verschuilen in het donker. om de dingen helder te krijgen. waarom heeft ze zo bruusk gebroken met haar oude leven? ze praat tegen een stenen ei, en tegen de lege pagina. maar werkelijke afzondering blijkt onmogelijk. om een opdringerige schim het zwijgen op te leggen, moet ze zich verhouden tot haar weerzin tegenover haar vader en het ouderschap. in deze fonkelende nieuwe roman ontvouwt emy koopman een stoutmoedige en eigenzinnige blik op vrouwelijke woede.