een jongen verbergt zich in een olijfboom­gaard. hij hoort dat de mannen uit het dorp hem zoeken en kruipt nog verder weg in zijn schuilplaats. wanneer de stemmen wegsterven is hij helemaal alleen. er ligt een oneindige, dorre vlakte voor hem die hij moet oversteken, verzengende hitte, honger en dorst trotserend. midden in de nacht komt hij uitgeput aan bij het kampvuur van een oude geitenhoeder. daar, onder de sterren, wordt een onuit­gesproken vriendschap gesmeed die voor beiden van levensbelang zal blijken. de vlucht is een verpletterend debuut, een emotionele tour de force. een roman die even keihard en realistisch als poetisch en zintuiglijk is – je voelt de hitte van de zon en je hoort de krekels in de nacht. jesus carrasco vertelt het verhaal van een gesloten wereld, waar de moraal net als het water is weggespoeld. tegen deze achtergrond krijgt de jongen, onschuldig nog, de kans om te leren oordelen over goed en kwaad. of blijft hij gebrandmerkt door het geweld waarmee hij is opgegroeid?