ik heb altijd een superheld willen zijn. niet om de wereld te redden, of alle kinderen van falasta, maar om mijn zusje te redden, toen haar verbeelding werd gestolen. als je me vroeg wat voor superheld ik hoopte te worden, zou ik gezegd hebben een piepklein wezentje dat bacterien en ziektekiemen uit kinderlichamen kon verjagen. ik zou mezelf robomicrobe noemen. de vloek van modderkluit begint als een ogenschijnlijk ‘gewoon’ verhaal van een jongetje. maar wat volgt is…, ja…, wat is het eigenlijk? een sprookje? surrealisme? sciencefiction? het verhaal tart alle natuurwetten en doet een zwaar beroep op de verbeeldingskracht. waar het over gaat is eigelijk niet samen te vatten. maar ben je eenmaal begonnen met lezen, dan blijf je doorlezen in deze wonderlijke novelle. de palestijns-ijslandse mazen maarouf debuteerde met grappen voor de schutters, waarmee hij prompt op de longlist/shortlist van de man booker international prize terechtkwam. de bundel werd bekroond met de prestigieuze al-multaqa prijs en is inmiddels in meer dan 10 landen vertaald. maarouf trad eerder in nederland op tijdens crossing border en schrijft aan een roman. ‘maarouf bedient zich van eenzelfde soort zwarte humor als julio cortazar.’ vpro-gids ‘de surrealistische verhalen illustreren hoe alledaagse oorlogswaanzin de kinderlijke fantasie op scherp stelt.’ hebban ‘maaroufs aandacht voor de taal en details is van een zorgvuldigheid die in scherp contrast staat met de doffe gruwel.’ nrc