vier tienermeisjes delen een duivelse drift naar seks en geweld. na een bruut bezoek aan de havenstad hamburg verplaatsen ze hun uitspattingen naar een kunstwerk, een ondergronds bontgekleurd ‘darmstelsel’. in de verlaten tunnels kunnen de meiden zich pas echt uitleven en verpulveren ze niet alleen de grenzen van de heersende moraal, maar ook die van de taal. de vraag die boven hun avonturen blijft hangen: wat drijft de meiden? of beter: wie drijft de meiden? de lezer construeert mee en wordt hoe dan ook meegezogen in een gitzwarte, verslavende vertelling. de vijf staat in de traditie van de grote libertijnse roman, waarin van oudsher de grenzen van ‘het toelaatbare’ worden onderzocht.