over mannelijkheid, kwetsbaarheid en het onvermogen te ontsnappen aan waar je vandaan komt voor lezers van edouard louis en didier eribon in deze autobiografische roman blikt anthony passeron terug op zijn jeugd in het achterland van nice, waar hij en zijn tweelingbroer opgroeien binnen een hechte maar kwetsbare familie. de wereld van videogames, van space invaders tot zelda, een passie die ze meekrijgen van hun vader jacky, wordt een toevluchtsoord wanneer tragedies de familie treffen en hun vader zich steeds meer verwijdert van zijn gezin. een krachtig en ontroerend eerbetoon aan een vader die afwezig werd en een sociale kroniek over de onzichtbare erfenissen van een gemeenschap die weinigen konden ontvluchten. over de slapende kinderen: ‘nietsontziend schetst anthony passeron het tragische begin van de aidsepidemie.’ **** de volkskrant ‘een roman die meachtervolgt.’ **** nrc ‘de slapende kinderen is een knappe hybride tussen onderzoeksjournalistiek en literatuur en een integer document over een vaak vergeten tragedie.’ **** knack focus ??