tijdens de eerste wereldoorlog vond er een vreselijke genocide plaats op de armeniers in het ottomaanse rijk. een eeuw na de armeense genocide blijft dit trauma nog steeds actueel. deze open wonde vormt mee de basis voor het conflict in nagorno-karabach dat zich afspeelt in een van de uithoeken van europa. in de zuidelijke kaukasus barstte in september 2020 dit voorheen bevroren conflict tussen azerbeidzjan en armeniers weer in alle hevigheid los. na 44 dagen oorlog kwam er een staakt-het-vuren, maar bleef een blijvende vrede uit. jens de rycke vertelt de verhalen van de lokale armeense inwoners en hun leven in de vergeten oorlog in nagorno-karabach. masis mayilyan, voormalig minister buitenlandse zaken van nagorno-karabach: “er is geen veiligheid voor ons binnen deze onverdedigbare grenzen. azerbeidzjan erkent de status van de republiek artsach niet. dit laat de deur voor een toekomstige heropflakkering van de oorlog helaas wagenwijd open." quotes: "doorheen de geschiedenis van het conflict in nagorno-karabach hebben de strijdende partijen de meest vreselijke misdaden begaan. het is een verhaal van pogroms en etnische zuiveringen." "tegenover mijn hotel staat een uitgebrand gebouw waar iemand met graffiti in het engels ‘erken artsach’ heeft geschreven. het verschroeide gebouw symboliseert de verdwenen hoop van de armeniers in nagorno-karabach die hun droom van een eigen onafhankelijke republiek ‘artsach’ in rook zagen opgaan."