wat gebeurt er met een universiteit wanneer kennis niet langer schaars is, maar overal beschikbaar — en zelfs door machines wordt geproduceerd? in de universiteit als spiegel van de samenleving laten paul van geest, emile aarts en ronald de jong zien hoe kunstmatige intelligentie het hart van de academie raakt: onderwijs, onderzoek, bestuur en ons mensbeeld. dit boek neemt de lezer mee van de middeleeuwse universiteit tot de hedendaagse campus, en laat zien hoe universiteiten altijd hebben moeten reageren op grote maatschappelijke verschuivingen. maar de huidige ai-revolutie is anders. ai is niet alleen een hulpmiddel: zij verandert de voorwaarden waaronder kennis ontstaat, wordt beoordeeld en wordt vertrouwd. daarmee komt ook de klassieke rol van de universiteit als poortwachter onder druk te staan. de auteurs bieden een heldere analyse van ai als systeemtechnologie en bespreken de gevolgen voor wetenschappelijke integriteit, academische vorming en de toekomst van werk. tegelijk stellen zij een fundamentele vraag: hoe gaan technologieen ons mensbeeld bepalen — en wat vraagt dat van de universiteit als reflexieve en kritische ruimte?