winnaar van de gerenommeerde prix goncourt 2018‘een vuistdikke coming-of-age-roman, met vaart, geschreven in de nuchtere, rauwe taal van alledag.’ nrc handelsbladaugustus 1992. een landerige middag tijdens een hittegolf in noordoost-frankrijk. de veertien jaar oude anthony en zijn neef zitten aan het meer en besluiten een kano te stelen om naar het nabije naturistenstrand te varen, in de hoop dat daar wat te beleven valt. dit uitstapje leidt tot anthony’s eerste verliefdheid en tot ingrijpende gebeurtenissen die zijn leven een nieuwe kant op zullen sturen.nicolas mathieu schetst de ontwikkeling van een puber, maar ook de dreigende stilstand van een gemeenschap in een van de vele vergeten delen van frankrijk: een middelgrote provinciestad met vervallen betonnen buitenwijken, waar werkloosheid, ontvolking en racisme heersen en waar bevolkingsgroepen tegenover elkaar staan. in vier zomers volgen we de jeugdige hoofdpersonen, die vertwijfeld zoeken naar een toekomst, naar dromen.de pers over de uitzichtlozen‘een prachtige kroniek. mathieu is een meester in het dicht op de huid beschrijven van vervlogen ambities.’ le monde‘alles klopt in dit portret van het vergeten frankrijk van de jaren negentig.’ paris match‘deze tekst trilt, pulseert, is compact en krachtig, draagt de lezer door zijn buitengewone scherpte, zijn oneindige gevoeligheid.’ telerama