de 25-jarige hatoko verhuist naar kamakura om de kantoorboekhandel van haar overleden grootmoeder over te nemen. ze wordt dan ook publiek schrijver, waarvoor haar grootmoeder hatoko sinds haar jeugd had opgeleid.bij het schrijven van brieven voor anderen gaat het niet alleen om woordkeuze: het handschrift wordt aangepast; ook de selectie van papier, inkt, envelop en postzegel luistert nauw. terwijl hatoko liefdesbrieven schrijft, vrienden herenigt of hen helpt afscheid te nemen, wordt ze in de loop van de seizoenen steeds meer het middelpunt van een liefdevolle gemeenschap. dan staat er een klant op de stoep met een brief van haar grootmoeder... ‘deze roman gaat over kalligrafie, de keuze van papier en inkt: mooie middelen om opnieuw contact te maken in onze hedendaagse samenleving.’ – le monde