‘troost betekent niet dat alles goed komt. troost is een aanlegplaats, een plek aan de rand van je verdriet waar je je bootje kunt afmeren, waar je kunt uitstappen om uit te rusten.’ gabriele von arnim groeide op met het gebod ‘gewoon niet voelen’, maar als ze haar man verliest nadat ze hem tien jaar heeft verzorgd, werkt dat niet meer. tastend ontdekt ze de weg van een gebrekkig, bevroren bestaan naar het werkelijk ervaren van het leven, naar de troost van schoonheid – en ook de gevaren ervan. de troost van schoonheid, dat uitgroeide tot een bestseller in duitsland, is een klein literair meesterwerk en een indringend onderzoek van het innerlijk dat tegelijk de blik verruimt op de wereld om ons heen, op de schoonheid en de vergankelijkheid van alles. haar vondsten in het werk van filosofen en schrijvers, haar heldere en poetische observaties, haar bewogen en scherpe reacties op de actualiteit en haar diepe betrokkenheid bij haar medemensen en bij de natuur, maken de troost van schoonheid tot een uniek document. het is een boek dat ons in deze turbulente tijden de moed geeft om te kunnen leven met die ambivalentie.