'de tocht van het kind' is een mozaiek van herinneringen en fantasieen die naadloos in elkaar overgaan. want wat is waar en wat is niet waar, wanneer een schrijfster terugreist naar haar eerste levensjaren, die zij doorbracht in indonesie? heeft zij net als angela, de hoofdpersoon van het verhaal, met titik in de tuin van haar geboortehuis gespeeld en een pad gemaakt 'ergens-naar toe'? heeft de oude man die over de graven danst echt bestaan? zijn de grote witte vogels de luchtgeesten? niets is zeker, behalve dat het familiehuis in salatiga, waar ooit de mooie idris op haar 22e jaar aan de cholera overleed, daar nog steeds staat, temidden van de wuivende koningspalmen.