ik kwam tot de conclusie dat het onderzochte gebied een relict-gebied was. een overblijfsel uit de middeleeuwen, dat vanzelf steeds kleiner werd opgegeten door het oost-limburgs. teruggedrongen tot de stad en de binnenstad sittard, waar het gebruik ook afnam al was het maar door de grote import die er te zien was. in de wijken beekdal, limbrichterveld, kemperhof, europapark, lahrhof en haagsittard werd uberhaupt geen limburgs meer gesproken. hier domineerde het nederlands of het limbo-nederlands (regiolect), laat staan de diftongering. kinderen worden hier opgevoed in het nederlands, net zoals er in de rest van limburg het geval is. ik denk dat dit de laatste studie zal zijn van de diftongering voordat het in zijn geheel is opgeslokt door het algemeen limburgs. maar als relict blijft het mateloos intrigerend.