rust de beruchte traditie van de 'satanische verzen' op historische feiten, of is het een hardnekkige mythe? eeuwenlang heeft de gharāniq-overlevering voor felle theologische debatten gezorgd binnen en buiten de islamitische wereld. het verhaal dat de profeet mohammed door satanische influisteringen godinnen zou hebben geprezen, wordt door critici vaak aangehaald. maar wat zegt de wetenschap als we echt in de bronnen duiken? in de schaduw van de kraanvogels onderneemt sheikh mohamed yahia nabil een vlijmscherpe, bronnenkritische deconstructie van deze traditie. met precisie ontleedt hij sūrah al-najm en legt hij de vroege historische verslagen op de dissectietafel. stap voor stap toont hij aan hoe een tekstkritische en filologische benadering de claims volledig ontmantelt. dit boek is een intellectuele ontdekkingsreis en een onmisbaar standaardwerk voor theologen, studenten en iedereen die de literaire waarheid achter een van de grootste religieuze controverses wil doorgronden. het eindrapport van de taal is helder: er is geen ruimte voor de schaduw van de kraanvogels.