deel 3 van de cato isaksen-reeks soms is de simpelste verklaring lastiger dan je denkt. vroeg in de ochtend is een krantenbezorgster haar ronde aan het doen in een flatgebouw in oslo als ze bij een van de woningen de voordeur ziet openstaan. door de deuropening ziet ze dat er in de woonkamer iemand op de grond ligt. ze roept een paar keer, maar er komt geen reactie. als ze besluit poolshoogte te gaan nemen treft ze een vrouw in een plas bloed aan. ze belt meteen de politie. voor inspecteur cato isaksen lijkt dit eens een makkelijk op te lossen zaak te worden. het slachtoffer blijkt namelijk bang te zijn geweest voor haar ex-man en meerdere malen aangifte tegen hem te hebben gedaan. als een van de buren ook nog eens verklaart dat die man op de avond van de moord in de woning was, wordt de verdenking nog sterker. maar een verdenking is geen hard bewijs, en al snel wordt duidelijk dat deze zaak toch niet zo snel opgelost zal zijn als iedereen hoopte… ‘een prachtig boek en stuk voor stuk intrigerende portretten van mensen die allemaal iets te verbergen hebben.’ – **** vn detective & thrillergids ‘de derde en voorlopig beste thriller van de noorse schrijfster unni lindell.’ – de morgen