erich fromm [1900-1980] geldt als een der belangrijkste denkers over mens en maatschappij van onze tijd. met werken zoals «de angst voor vrijheid» en «liefhebben, een kunst, een kunde» had hij diepgaande invloed op het wereldbeeld van de moderne mens. tot zijn hoofdwerken behoort ook «de revolutie van de hoop», een klassiek vertoog over de beknelling van het individu in de hoogtechnologische samenleving. wie nu dit boek leest, beseft ogenblikkelijk hoe eigentijds en verontrustend actueel het werk is. fromms «humanistisch manifest» verscheen oorspronkelijk in 1968 in de schaduw van bloedige oorlogen in de wereld en de verkiezing van een zeer omstreden president in de verenigde staten, hetgeen uiterst herkenbaar is. in dit boek wordt gepoogd de vraagstukken van deze tijd te begrijpen in het perspectief van de oprukkende digitalisering. wat is de relatie tussen de alles doordringende computertechnologie en persoonlijke vrijheid? is er nog een weg uit de bezorgdheid over politiek en cultuur zonder te vervallen in cynisme of radicalisme? kan de westerse mens zichzelf bevrijden uit de eigen consumptieverslaving? dit zijn precies de vragen waarmee ook menigeen in de huidige tijd worstelt. als antwoord biedt fromm in dit boek een hartstochtelijk pleidooi voor een «revolutie van de hoop», waarbij menselijke rationaliteit en menselijk gevoel samen optrekken tegen de tendensen van radicale zelfvernietiging in de wereld. «dit boek biedt zeker nu in deze tijd een verrassend verhelderende blik op de verstrengeling van economische ontsporing, politieke pathologie en de menselijke hunkering naar hoop.» – monthly review «briljante analyse van het effect van de technologische dominantie op het individu.» – new politics