julia, die de leeftijd heeft bereikt waarop ze nauwelijks meer mag verwachten nog een kind te krijgen, besluit samen met haar man max een kind te adopteren. omdat de molens van het maatschappelijk werk langzaam draaien, zoeken ze contact met een tussenpersoon. ronald mafait zal, tegen een royale vergoeding, zorgen voor een rechtstreeks in peru op te halen kind. max en julia vertrekken met hooggespannen verwachtingen naar zuid-amerika. dan nemen de gebeurtenissen een volkomen onverwachte wending. over vonne van der meer: 'wondermooie pen, compositorisch vernuft en sublieme observaties.' - nrc handelsblad 'tot op het laatst tovert van der meer verrassingen uit de hoge hoed der verbeelding.' - de volkskrant