de psychologie van spiritualiteit maakt een analyse van het menselijke gedrag en vooral, hoe de mens reageert op wat hem overkomt en hoe dit in relatie staat tot spiritualiteit. het menselijke overlevingsinstinct, de levenslust maar ook littekens uit het verleden en opgelopen trauma’s, blijken een gigantische impact te hebben op het doen en laten. bovendien sluit het je af van je gevoelswereld, waardoor de eigen spirituele ontwikkeling zonder het zelf goed te beseffen wordt gefnuikt. dat is nu net de te overwinnen paradox, want de oplossing van die littekens en trauma’s en zaken die je eigenlijk niet echt wilt, ligt in de gevoelswereld. de mens staat dus zichzelf in de weg bij het afwerken van wat hem verstoort. dat vraagt om een de spirituele benadering, waarbij de ziel centraal staat. daarmee kan de vicieuze cirkel worden doorbroken mits wat kennis van zaken. de conclusies van de psychologie van spiritualiteit hertekenen het spirituele landschap, scheppen duidelijkheid over je spirituele groei en brengen de fundamentele struikelblokken in kaart die tot nu toe te weinig aandacht hebben gekregen. alle wegen leiden naar rome, maar deze publicatie helpt om al te grote omwegen te vermijden. dit boek ligt in het verlengde van eerdere publicaties: de wereld van de ziel en de weg van het geweten.