stel je een wereld voor waar er plaats is voor het post partum en haar vrouwen, waar we gevoelig zijn voor de ervaringen, zorgen, noden en verlangens van elke mama, waar we vrouwen die nieuw leven op de wereld zetten op handen dragen en ondersteunen in de allesoverheersende en allestransformerende tijd die het moederschap is. de realiteit is dat we die periode willen verdringen en versnellen wegens te confronterend, te ongemakkelijk. we verliezen mama uit het oog en vergeten waar dit echt over gaat. het is tijd dat we het post partum en de vrouwen er middenin prominenter in beeld brengen, dat we het narratief voorgoed veranderen. het is tijd voor een post-partumrevolutie, waar vrouwen weigeren zichzelf klein te houden en onzichtbaar te blijven, en zelf de regie nemen over hun transformatie. in de post-partumrevolutie winden we er geen doekjes om: post partum is rauw, rommelig en de relatie met jezelf en wie je omringt wordt een stuk ingewikkelder. aan de hand van vier fasen in het vierde trimester vind je houvast: vertragen, verzachten, verbinden en vertrouwen. zo krijg je weer zicht op wat ertoe doet en nog belangrijker: dat jij ertoe doet. want wanneer mama opstaat en over haar vuur waakt, is er licht. de post-partumrevolutie wil voor alle vrouwen een vuurtoren zijn, een baken in het donker of bij storm op zee. het herinnert je er liefdevol aan dat je je eigen koers mag varen in jouw groeiende moederschap. kirsten ginckels woont in berchem waar ze haar eigen duin (@duin.berchem) heeft. het vlaamse vrouwenblad flair was in een vorig professioneel leven haar biotoop. na het boek the gentlemom pleit de meisjesmama met een missie nu voor vertraging, verbinding en zachtheid in de kraamtijd. de post partum revolutie is ontketend.